DE BALINT METHODE

DE BALINT METHODE VOOR INTERVISIE

De Balint methode voor intervisie is gebaseerd op de methode die Dr. Michael Balint (Hongaarse arts en psychoanalyticus) in de jaren vijftig ontwikkelde, waarbij een groep professionele werkers (artsen, hulpverleners, psychosociale werkers) een casus bekijkt, zich inleeft in de situatie en mogelijke strategieën voor het handelen formuleert.  Dit is vooral gericht op het verkennen van het probleem en het zicht krijgen op eigen 'blinde' vlekken.

Het doel van de Balint methode is tweeledig:
1. stellen van een gezamenlijke 'diagnose', namelijk: wat is het eigenlijke probleem?
2. kijken naar aandeel en invloed van de hulpverlener zelf met betrekking tot de oplossing.

Met behulp van zijn werkwijze hoopte Balint een beter zicht te krijgen op de problemen en tot adequatere oplossingen te komen.

Door zijn werk als psychoanalyticus had Balint ontdekt dat verreweg het meest gebruikte medicijn in de dokterspraktijk de dokter zelf was. Meer dan het drankje of de pillen lijkt het te gaan om de communicatie tussen arts en patiënt en de sfeer waarin het gesprek zich afspeelt. Klachten zijn immers vaak symptomen van dieper liggende problemen. Vandaar zijn nadruk op intervisiebijeenkomsten, waardoor geprofiteerd kan worden van elkaar's ervaring en steun. Deelnemers krijgen meer zicht op eigen aandeel en op overdrachtsverschijnselen in de arts-patiënt relatie of de therapeut-cliënt relatie en men leert op een geheel nieuwe wijze kijken naar de dagelijkse praktijk.  Overdracht noemen we alle gevoelens van de cliënt die zij/hij projecteert op de therapeut, tegenoverdracht is de reactie van de arts of therapeut op die gevoelens.

Bij het hanteren van de Balint methode kom je tot oplossing van problemen door de fasen van probleemstelling, beeldvorming, oordeelsvorming en besluitvorming strak van elkaar te scheiden. Dat biedt leermogelijkheden en maakt de methode ook bruikbaar in situaties die wat minder veilig zijn. De structuur biedt op zichzelf voldoende garanties voor veiligheid. Voorwaarde voor het welslagen is wel dat deelnemers bereid en in staat zijn het eigen functioneren ter discussie te stellen. In intervisiegroepen zal de nadruk komen te liggen op verheldering van het probleem en het zoeken naar oplossingen. Over het algemeen zullen zeker beginnende groepen zich minder expliciet bezighouden met psychoanalytische (of psychodynamische) processen van overdracht en tegenoverdracht. Voor de goede orde is het van belang te vermelden dat deze begrippen in de persoonsgerichte (of cliëntgerichte) aanpak veel minder van belang zijn omdat de therapeut grotere transparantie/ duidelijkheid en openheid nastreeft, zodat een en ander eerder bespreekbaar of expliciet wordt.

Doelstellingen kunnen zijn:
1.    het begrijpen van menselijke betrekkingen
2.    het overwinnen van vooroordelen
3.    het veranderen van jezelf.

De intervisiemethode van Balint blijkt in de praktijk goed bruikbaar vanwege een duidelijke structuur en aandacht voor het persoonlijke in de probleemsituatie.